1. ENISA kieruje Dyrektor Wykonawczy, który zachowuje niezależność podczas wykonywania swoich obowiązków. Dyrektor Wykonawczy odpowiada przed Zarządem.
2. Dyrektor Wykonawczy na wezwanie Parlamentu Europejskiego informuje go o wykonywaniu swoich obowiązków. Rada może wezwać Dyrektora Wykonawczego, by złożył sprawozdanie z wykonywania swoich obowiązków.
3. Dyrektor Wykonawczy odpowiada za:
|
a) |
bieżące zarządzanie ENISA; |
|
b) |
wykonanie decyzji przyjętych przez Zarząd; |
|
c) |
przygotowanie projektu jednolitego dokumentu programowego i przedłożenie go Zarządowi do zatwierdzenia, zanim zostanie on przedłożony Komisji; |
|
d) |
realizowanie jednolitego dokumentu programowego i składanie sprawozdań Zarządowi w tym zakresie; |
|
e) |
przygotowanie skonsolidowanego sprawozdania rocznego z działalności ENISA, w tym z realizacji rocznego programu prac ENISA, i przedstawienie go Zarządowi do oceny i przyjęcia; |
|
f) |
przygotowanie planu działania w następstwie wniosków z wcześniejszych ocen oraz składanie Komisji co dwa lata sprawozdania z postępów prac; |
|
g) |
przygotowanie planu działania w następstwie wniosków ze sprawozdań z kontroli wewnętrznej lub zewnętrznej, a także dochodzeń przeprowadzanych przez OLAF oraz składanie Komisji dwa razy w roku sprawozdania z postępów prac, a Zarządowi – regularnie; |
|
h) |
przygotowanie projektu przepisów finansowych mających zastosowanie do ENISA, zgodnie z art. 32; |
|
i) |
przygotowanie projektu preliminarza dochodów i wydatków ENISA oraz wykonanie jej budżetu; |
|
j) |
chronienie interesów finansowych Unii poprzez stosowanie środków zapobiegających nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym niezgodnym z prawem działaniom, za pomocą skutecznych kontroli, a w przypadku wykrycia nieprawidłowości – poprzez odzyskanie nienależnie wypłaconych kwot, a także – w stosownych przypadkach – poprzez skuteczne, proporcjonalne i odstraszające kary administracyjne i finansowe; |
|
k) |
przygotowanie strategii ENISA na rzecz przeciwdziałania nadużyciom finansowym i przedstawienie jej Zarządowi do zatwierdzenia; |
|
l) |
nawiązywanie i utrzymywanie kontaktów ze środowiskiem przedsiębiorców i organizacjami konsumenckimi w celu zapewnienia regularnego dialogu z odpowiednimi interesariuszami; |
|
m) |
regularne wymienianie poglądów i informacji z instytucjami, organami i jednostkami organizacyjnymi Unii w odniesieniu do ich działalności związanej z cyberbezpieczeństwem w celu zapewnienia spójności w zakresie opracowywania i wdrażania polityki Unii; |
|
n) |
realizowanie innych zadań powierzonych Dyrektorowi Wykonawczemu na mocy niniejszego rozporządzenia. |
4. W razie potrzeby oraz w ramach celów i zadań ENISA Dyrektor Wykonawczy może tworzyć grupy robocze ad hoc złożone z ekspertów, w tym ekspertów reprezentujących właściwe organy państw członkowskich. Dyrektor Wykonawczy informuje o tym z wyprzedzeniem Zarząd. Procedury dotyczące w szczególności składu grup roboczych, powoływania ekspertów grup roboczych przez Dyrektora Wykonawczego oraz działania grup roboczych określa się w wewnętrznych zasadach działania ENISA.
5. W razie potrzeby, do celów wykonywania zadań ENISA w skuteczny i wydajny sposób i w oparciu o odpowiednią analizę kosztów i korzyści, Dyrektor Wykonawczy może podjąć decyzję o utworzeniu jednego lub kilku lokalnych biur w jednym lub kilku państwach członkowskich. Przed podjęciem decyzji o utworzeniu biura lokalnego Dyrektor Wykonawczy zasięga opinii zainteresowanych państw członkowskich, w tym państwa członkowskiego, w którym ENISA ma siedzibę oraz uzyskuje wcześniejszą zgodę Komisji i Zarządu. Jeśli w procesie konsultacji pomiędzy Dyrektorem Wykonawczym a zainteresowanymi państwami członkowskimi nie można osiągnąć porozumienia, kwestia ta zostaje poddana pod obrady Rady. Łączna liczba personelu we wszystkich biurach lokalnych jest utrzymywana na minimalnym poziomie i nie może przekraczać 40 % całkowitej liczby personelu ENISA pracującego w państwie członkowskim, w którym ENISA ma siedzibę. Liczba personelu w każdym z biur lokalnych nie może przekraczać 10 % całkowitej liczby personelu ENISA pracującego w państwie członkowskim, w którym ENISA ma siedzibę.
W decyzji ustanawiającej biuro lokalne określa się zakres działalności prowadzonej w tym biurze lokalnym w sposób pozwalający uniknąć niepotrzebnych kosztów i powielania administracyjnych funkcji ENISA.