Artykuł 42 – Współpraca z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi

1. W zakresie, w jakim jest to niezbędne do osiągnięcia celów określonych w niniejszym rozporządzeniu, ENISA może współpracować z właściwymi organami państw trzecich lub z organizacjami międzynarodowymi. W tym celu ENISA może, pod warunkiem uzyskania uprzedniej zgody Komisji, dokonywać ustaleń roboczych z organami państw trzecich i organizacjami międzynarodowymi. Takie ustalenia robocze nie mogą tworzyć zobowiązań prawnych dla Unii ani jej państw członkowskich.

2. ENISA jest otwarta na udział państw trzecich, które zawarły w tym celu umowy z Unią. Na podstawie odpowiednich postanowień takich umów dokonuje się ustaleń roboczych określających w szczególności charakter, zakres i sposób uczestniczenia tych państw trzecich w pracach ENISA, które zawierają postanowienia dotyczące udziału w inicjatywach podejmowanych przez ENISA, wkładów finansowych oraz członków personelu. W odniesieniu do kwestii dotyczących personelu ustalenia robocze muszą być w każdym przypadku zgodne z regulaminem pracowniczym urzędników oraz warunkami zatrudnienia innych pracowników.

3. Zarząd przyjmuje strategię dotyczącą stosunków z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi dotyczącą spraw pozostających w kompetencji ENISA. Komisja zapewnia działanie ENISA w ramach jej mandatu i istniejących ram instytucjonalnych, zawierając odpowiednie ustalenia robocze z Dyrektorem Wykonawczym ENISA.

Przewijanie do góry